POST LECZNICZY

Post leczniczy jest najskuteczniejszą materialną metodą leczenia człowieka. Jest metodą najtańszą i najskuteczniejszą pozbywania się najcięższych chorób, trwałego poprawiania stanu zdrowia, odmładzania, odchudzania i zwiększania poziomu energii organizmu? W przypadku większości osób cierpiących z powodu tzw. chorób cywilizacyjnych, uważanych za nieuleczalne (przez niewystarczająco wykształconych lekarzy), post jest leczeniem prowadzącym do pełnego wyzdrowienia.

W zależności od osoby post może trwać od jednej doby do ... czasami kilku miesięcy a nawet ponad rok. Jednak w przypadku statystycznego nieotyłego mieszkańca tzw cywilizacji zachodniej maksymalny czas to ok. 40 dni. Najczęściej post leczniczy trwa 7 do 28 dni.
Pościć może prawie każdy umysłowo zdrowy człowiek, który się tego nie boi i nie zostaje do postu zmuszany. Emocje wywołane przez strach w czasie postu mogą zabić organizm.

Jest kilka metod leczenia człowieka postem:
1. Na sucho, czyli nic nie jest brane do ust, nawet ani kropla płynu.
2. Na wodzie, czyli można pić tylko wodę.
3. Na ziołach, czyli pije się roztwory wodne zrobione z ziół (zazwyczaj krótko).
4. Na sokach, czyli pije się soki owocowe lub warzywne (właściwsza nazwa to: dieta).



POST SUCHY

Zgodnie z zasadą “najprostsze rozwiązania są najskuteczniejsze” post suchy, podczas którego nic nie jest brane do ust (nawet woda), daje najgłębsze zmiany (oczyszczenie i uzdrowienie) w organizmie człowieka. Skuteczność postu suchego jest od 2 do 4 razy większa w porównaniu z postem na tylko czystej wodze. Można zatem powiedzieć, że tygodniowy post suchy daje takie wyniki jak dwu- do trzy-tygodniowy post na wodzie. Poszcząc na sucho idealnie jest, kiedy nie tylko nie pije się jakiegokolwiek płynu ale też nie dotyka wody, co znaczy m.i., że w tym czasie osoba nawet nie myje się.

Na sucho można pościć zazwyczaj od 1 do 14 dób, to zależy od kilku czynników. Im bardziej gorące i suche powietrze, tym krócej pości się. Im większy wysiłek fizyczny, powodujący pocenie się, tym krócej organizm może wytrzymać bez wody. Jeżeli warunki (temperatura i wilgotność powietrza, aktywność fizyczna osoby) są średnie (normalne), statystyczny mieszkaniec klimatu umiarkowanego może pościć na sucho 7 dni.
Organizm podczas postu suchego może ulec niewielkiemu odwodnieniu. Można pozwolić na niewielkie odwodnienie, jednak bardzo ważne jest aby podczas całego postu suchego sprawdzać organizm. Jeżeli odwodnienie organizmu posunie się poza poziom krytyczny, wtedy tego procesu nie można odwrócić (powrócić do właściwego nawodnienia) i organizm osoby przestaje funkcjonować (umiera). Zazwyczaj pierwsze 4 doby bez picia (i jedzenia) nie wymagają specjalnej troski, natomiast potem należy stan nawodnienia organizmu kontrolować, np. poprzez obserwację skóry.
Inny ważny czynnik, który wpływa na długość bezszkodowego poszczenia suchego, to zawartość w organizmie substancji do usunięcia. Jeżeli, np. osoba przed postem suchym jadła dużo słonych potraw, co spowodowało większe nagromadzenie soli w organizmie, niemądrym czynem byłoby rozpoczynanie suchego postu przed usunięciem tego nadmiaru. Z tego można wyciągnąć wniosek, że zanim zacznie się post suchy, warto wpierw pościć na czystej wodzie. Dobrym rozwiązaniem jest rozpoczęcie postu z piciem tylko czystej wody. Od ósmego dnia postu odstawia się wodę i tym rozpoczyna post suchy. Już po pierwszych kilku dniach postu na wodzie pragnienie organizmu znacznie zmniejsza się, dlatego odstawienie wody po tygodniu nie stanowi wielkiego wyzwania.



POST NA WODZIE

Poszcząc w ten sposób jedyną substancję, którą można spożywać, jest woda. Woda ma być czysta, najlepiej deszczówka (zebrana z dala od zanieczyszczonego powietrza) albo destylowana. Jeżeli używa się destylowanej, to dobrze jest zmienić jej strukturę na bardziej przyswajalną przez organizm. W tym celu woda destylowana jest zamrażana do momentu pojawienia się na niej pierwszego lodu. Potem pije się ją już ciepłą. Do wody nie dodaje się czegokolwiek, ani cukru, ani kropli soku cytrynowego, ani miodu, także nie kawy, herbaty. Dodawanie czegokolwiek zaburza proces trawienia, nie pozwoli organizmowi przełączyć się na odżywianie wewnętrzne (wyłączyć systemu trawiennego). Przy poszczeniu z nie uruchomionym odżywianiem wewnętrznym następuje szybsze zużywanie się organizmu, co objawia się m.i. szybszym chudnięciem i gorszym samopoczuciem. Proces ten nazwany jest głodowaniem; jeżeli jest przedłużany, prowadzi do śmierci głodowej.

Post na wodzie trwa od 1 doby do kilku (a nawet kilkunastu) miesięcy, zależne to jest m.i. od masy nagromadzonych nadmiarów (głównie tłuszczu) i aktywności fizycznej poszczącej osoby. Średnio można przyjąć, że na “spalenie” 1 kg tłuszczu potrzeba od 2 do 4 dób. Dla przykładu, osoba, która ma 20 kg nadwagi, może przedłużyć właściwy post o 40 do 80 dób. Sam post właściwy trwa zazwyczaj od 1 do 40 dób, ogólnie im dłużej tym lepiej. Każdy czas poszczenia jest dobry dla organizmu, jednak przyjmuje się, że jak już pościć to minimum 14 dób, minimalny czas potrzebny organizmowi na zaistnienie trwałych zmian zdrowotnych.

Jeżeli ktoś jeszcze nigdy nie pościł, to warto aby najpierw poćwiczył. Pierwszy post może trwać 1 dobę. Po kilku dniach jest już łatwiej pościć przez 3 doby. Potem (np. po tygodniu) post 5 dniowy już nie wydaje się być tak odległym osiągnięciem jak dla kogoś, kto nigdy nie pościł. Kolejne posty też są stopniowo coraz dłuższe — 7, 10 aż dochodzi się do 14 dób. Kiedy osiąga się 2 tygodnie, człowiek już wie, że może pościć kilka tygodni. Dla nie zbyt otyłego człowieka post 40 dniowy potrafi uczynić “cuda”. Poważnie biologicznie odmładza organizm (klinicznie, wzrokowo i poprzez samopoczucie stwierdzony fakt), usuwa prawie wszystkie choroby (niektóre, np. zaniedbany rak, może wymagać powtórzenia postu), wygładza skórę ze zmarszczek, przywraca naturalny kolor włosom i zatrzymuje łysienie (włosy nawet zaczynają odrastać), upiększa organizm nie tylko z powodu pozbycia się nadwagi. Osoby, które doświadczyły postów leczniczych z przekonaniem opowiadają o wielu doświadczonych psychicznych i fizycznych pozytywnych zmianach zdrowotnych. “Nigdy nie myślałam, że można czuć się tak dobrze.” “Kto tego nie doświadczył, nie wie, co to znaczy doskonałe zdrowie, nawet jeżeli przedtem uważał się za zdrowego i dobrze czuł.” Takie i podobne opinie można usłyszeć.

Jest jedno poważne zagrożenie dotyczące postów, z powodu którego ciało może przestać funkcjonować (umrzeć) — strach. Sugestia środowiskowa (w której żyjemy) zakorzeniła w nas przekonanie (program), że człowiek musi jeść a poszczenie jest niebezpieczne i szkodzi zdrowiu. Cóż, jeżeli wierzysz w to, nie od razu przystępuj do 40 dniowych postów, bo może się zdarzyć, że z powodu strachu ciało przestanie funkcjonować wcześniej. Lepiej najpierw poćwicz, żeby przekonać się (doświadczyć na sobie), że takie opinie wynikają z braku podstawowej wiedzy na temat funkcjonowania organizmu ludzkiego.



NIEPRZYJEMNE REAKCJE

Podczas postu organizm może nieprzyjemnie reagować. Każdy człowiek inaczej to odczuwa; jeden przez cały okres postu nic szczególnego nie czuje i nie ma żadnych nieprzyjemnych reakcji organizmu, podczas gdy inny poszczący czuje się tak źle, że porównuje ten stan do umierania. Jeżeli, zatem, podczas postu dobrze czujesz się, to możesz cieszyć się powstającymi korzyściami dla organizmu i psychiki i kontynuować swoje codzienne życie bez zmian (poza jedzeniem, oczywiście). Jeżeli należysz do tych, których organizmy przejawiają nieprzyjemne reakcje (sensacje), wiedz, że są to pozytywne symptomy biologicznego oczyszczania i odmładzania się organizmu; możesz zatem spokojnie i cierpliwie czekać na ich przeminięcie. W bardzo nielicznych przypadkach nieprzyjemne reakcje organizmu wymagają przerwania postu.

Oto niektóre z nieprzyjemnych reakcji, które mogą pojawić się podczas postu:

Jeżeli któraś czy kilka z powyższych nieprzyjemnych reakcji wystąpi, po prostu czekaj aż przeminą po kilku godzinach, dniach czy (niezwykle rzadko) tygodniach. Sensacje te same z siebie nie zagrażają organizmowi, chociaż warto uważać, bo np. zawroty głowy i omdlenia mogą doprowadzić do niebezpiecznego w skutkach upadku. Jeżeli twoje ciśnienie krwi już jest niskie, tym bardziej uważaj, bo może jeszcze bardziej obniżyć się do poziomu niebezpiecznego dla funkcjonowania organizmu, zatem lepiej kontroluj i planuj aktywność fizyczną pod tym względem. Jeżeli duże kamienie znajdują się w nerkach, może zdarzyć się, że większy odłamek zatka moczowód powodując niezwykle silny ból, który może będzie wymagał interwencji lekarza (nie przerywaj postu ale odblokuj moczowód).

Skrótowo można uogólnić, że każda z nieprzyjemnych reakcji organizmu występujących podczas postu, jest wskaźnikiem zachodzących procesów usuwania (nagromadzonych podczas lat) nadmiarów, trucizn, martwych komórek, a także trwającej samo naprawy i regulacji (np. gruczołów wydzielania wewnętrznego). Organizm, doskonała biologiczna samosterująca się maszyna, przywraca stanu najlepszego dla siebie funkcjonowania. Post jest okresem, kiedy nie przeszkadza się organizmowi, pozwalając mu na dokonanie niezbędnych napraw, oczyszczeń, odnowień itp. żeby mógł funkcjonować lepiej i dłużej. Regularnie przeprowadzane posty to jeden z najważniejszych sekretów długiego i zdrowego życia. Jeżeli post trwa niezbyt długo, nic złego nie dzieje się organizmowi. Zbyt długi post może spowodować zbytnie zużycie komórek organizmu i energii życiowej.



UWAGI

Przemywanie jelita grubego (lewatywa)

Podczas poszczenia (z wyjątkiem na sucho) naprawdę warto oczyścić jelito grube przemywając go wodą. Niektórzy na samą myśl o lewatywie krzywią się z obrzydzeniem. Jeżeli należysz do tych osób, nie musisz oczyszczać jelita, jednak wiedz, że jeżeli jest nieoczyszczone, zawiera gnijące substancje, których produkty rozkładu dostają się do krwi. Następnie krążą w całym organizmie powodując nieprzyjemne reakcje i dodatkowo obciążając system wydalniczy. Niewydalona część zawartości jelita grubego zostaje w nim w postaci kamieni kałowych, które mogą być przyczyną chorób łącznie z rakiem jelita (jedna z najczęstszych przyczyn śmierci w Europie i Północnej Ameryce). Zatem zdecyduj, czy wolisz patrzeć na brudy wypływające z jelita albo wolisz gnić w środku.

Do przemywania jelita grubego wystarczy użyć czystej wody. Jelito grube to rura ok. 80 cm długości o licznych zakamarkach więc potrzebuje wielu głębokich przemyć do zupełnego oczyszczenia. Na jego ściankach gromadzi się przez lata coś w rodzaju gumiastego śluzu, który trudno usunąć; trzeba kilku tygodni postu z lewatywami, żeby stopniowo zaczął się odrywać i wypłynął. Przemywaj jelito raz dziennie w ciągu pierwszego tygodnia postu, trzy razy w tygodniu w czasie drugiego tygodnia i co trzeci dzień potem. Kiedy z jelita będzie wypływała tylko czysta woda, możesz zmniejszyć częstotliwość do jednego razu w tygodniu.

Jeżeli zamierzasz pościć na sucho, dobrze wymyj jelito grube przed rozpoczęciem. Podczas postu suchego nie przemywa się jelita, żeby nie dawać organizmowi wody. Dlatego, żeby mniej cierpieć, warto podczas pierwszego tygodnia pościć na wodzie (robiąc codziennie głęboką lewatywę) a dopiero potem zacząć post suchy.

Samo przemywanie jelita grubego (nawet bez poszczenia) jest metodą leczniczą, która wielu przypadkach usuwa chorobę z organizmu. Większość ludzi nie ma pojęcia, co może zgromadzić się w jelicie grubym. Pozostałości (w postaci czarnych kamieni kałowych, gumiastego śluzu przyklejonego do ścianek) zjedzonych pokarmów mogą zalegać w jelicie przez dziesiątki lat. Te pozostałości są jedną z głównych przyczyn nowotworów jelita.

Ruch fizyczny (ćwiczenia)

Podczas postu warto poruszać się więcej niż zazwyczaj, szczególnie dotyczy to osób prowadzących siedzący tryb życia. Spacery, pływanie a nawet jazda na rowerze są wskazane. Ruch pomaga organizmowi szybciej usunąć toksyny. Ruszać się warto szczególnie w czasie słabszego samopoczucia, jednak jeżeli organizm jest wyraźnie (bardzo) słaby i potrzebuje odpoczynku, wtedy nie wysilaj, daj mu spokój. Rozwaga niech cię prowadzi.

Na szczególną uwagę zasługują podczas postu ćwiczenia energetyzujące, do których m.i. należą: Qi-Gong, Tai-Ji, Hatha Joga, gimnastyka izometryczna. Nawet jeżeli nie znasz ich, to nie szkodzi, bo żeby wykonać prawidłowo ćwiczenie energetyzujące, najważniejsze jest to, aby skupić się na odczuwaniu przepływu energii przez ciało. Zatem skoncentruj się na odczuwaniu przepływającej energii i nie myśl o ruchach ciała. Ciało po chwili samo zacznie dawać sygnały do poruszania się. W ćwiczeniach energetyzujących nie tyle fizyczne ruchy ciała są ważne co odczuwanie przepływu energii przez ciało.

Przeciwwskazania

  1. Post leczniczy przejściowo prowadzi do osłabienia organizmu. Im bardziej wyniszczona jest wątroba, tym więcej odczuwalne jest osłabienie, bo w czasie postu wątroba jest głównym narządem usuwającym toksyny. Dlatego postu nie poleca się, kiedy stan chorego jest już tak zły, że każde małe osłabienie może spowodować zapaść. Wtedy lepiej zacząć od diety i ćwiczeń energetyzujących.
  2. Bardzo rzadko post leczniczy zaleca się dzieciom. W ich przypadku prawie zawsze lepiej działa właściwa dieta.
  3. Szczupłe kobiety w ciąży trwającej dłużej niż 3 miesiące, które nie mają doświadczenia z postami, lepiej kiedy stosują właściwą dietę niż długie poszczenie.
  4. Osoby psychicznie chore nie powinny pościć same, tylko pod ścisłym nadzorem osoby kompetentnej.
  5. Osoby z nadmiernie wycieńczonym (wychudzonym i niedożywionym) organizmem mają post zakazany, za to dietę właściwą mają wskazaną.
Dyskusje i wymiana osobistych doświadczeń odnośnie postów odbywa się na forum.niejedzenie.info.